Vitaal Exclusief

Stel je een plaat voor die niemand opzet. Hij ligt stil. Hij heeft altijd stilgelegen. In het vinyl staan groeven gesneden, honderden, duizenden, en in elke groef staat iets vast — een tijd, een volk, een leven, een middag. Ze liggen naast elkaar en niet achter elkaar. En er beweegt maar één ding. De naald. Waar de naald staat, is geluid. De rest van de plaat is niet verdwenen en niet nog niet gemaakt. Hij is er, hij ligt er, en er wordt alleen niet naar geluisterd. De lijn is een tekening...

Het hele antwoord zit hem in de mimiek van de stoel. Een stoel heeft geen gezicht. En toch weet iedereen die bij een kring om een vuur komt zitten meteen welke plaats leeg gehouden wordt en welke gewoon nog vrij is. Er is verschil, en het is zichtbaar zonder dat iemand kan aanwijzen waaraan. Want een lege plaats is geen afwezigheid. Het is een plek die is vrijgehouden. Iemand heeft hem daar gelaten met de bedoeling dat er iets komt zitten. Daarmee zegt hij meer over de verwachting van de...

De gedragenen wachten op de poort van het nieuw gebeurende. Let op het woord. Niet de dragers — de gedragenen. Wie wacht, doet dat niet op eigen kracht. Hij wordt meegenomen door iets dat al in beweging was voordat hij ervan wist: een tijd, een geslacht, een taal, een grond die al gelopen was. Wachten is niet stilstaan. Het is meegaan zonder te sturen. En dan is er een poort. Niet een deur die opengaat op een afgesproken uur, maar de plek waar het nieuwe binnenkomt zodra het binnenkomt. Wat...