Wat is Ayurveda

Wat is Ayurveda

Ayurveda, een eeuwenoud systeem van geneeskunde, ontleent zijn naam aan het Sanskriet, een oude Indo-Arische taal. Het woord zelf is een samenstelling van twee elementen: "Ayur," wat "leven" betekent, en "Veda," wat vertaald kan worden als "kennis" of "wijsheid."

Daarmee is Ayurveda letterlijk te interpreteren als de "wijsheid van het leven" of de "kennis van een lang en gezond leven."

De wortels van Ayurveda liggen diep in de Indiase geneeskunde en de Vedische cultuur, een periode die teruggaat tot ongeveer 5000 jaar voor onze jaartelling, ofwel meer dan 7000 jaar geleden.

Deze bloeiende periode, gekenmerkt door spirituele en filosofische ontwikkeling, vormde de basis voor de Vedische geschriften, waaronder de vier Veda's:

1. de Rig Veda,

2. de Sama Veda,

3. de Yajur Veda en

4. de Atharva Veda.

Ayurveda, hoewel niet direct een onderdeel van deze Veda's, is nauw verweven met hun filosofie en wordt vaak beschouwd als een 'Upaveda' of 'auxiliaire Veda' van de Atharvaveda, die zich richt op magische formules, genezing en dagelijks leven.

In de Vedische tijd ontwikkelden wijze zieners en genezers een diepgaand begrip van de menselijke fysiologie, de relatie tussen lichaam en geest, en de invloed van de natuurlijke wereld op de gezondheid.

Deze kennis werd doorgegeven via mondelinge overlevering van generatie op generatie en uiteindelijk vastgelegd in klassieke Ayurvedische teksten zoals de Charaka Samhita, de Sushruta Samhita en de Ashtanga Hridayam.

Deze teksten vormen nog steeds de hoeksteen van de Ayurvedische geneeskunde en bieden gedetailleerde beschrijvingen van ziekten, diagnoses, behandelingen en preventieve maatregelen. Ayurveda is dan ook niet enkel een geneeskundig systeem, maar ook een holistische levenswijze gericht op het bereiken van evenwicht en harmonie tussen lichaam, geest en omgeving.

De vier Veda's, die de hoeksteen vormen van de Hindoeïstische schriftuur, bevatten een rijke en complexe verzameling hymnen, rituelen, en filosofische speculaties. Binnen deze uitgebreide verzameling teksten bevinden zich de Upanishads, filosofische verhandelingen die als de kroonjuwelen van de Vedische literatuur worden beschouwd.

In tegenstelling tot de vaak rituele en ceremoniële nadruk van andere delen van de Veda's, richten de Upanishads zich op de aard van de werkelijkheid, de relatie tussen het individu (Atman) en het ultieme (Brahman), en de weg naar bevrijding (Moksha).

De Upanishads werden niet simpelweg als abstracte filosofie beschouwd; men geloofde dat ze een praktische en toepasbare dimensie hadden, waardoor ze als bijzonder waardevol werden beschouwd.

Ze bieden een concreet pad naar spirituele realisatie door middel van zelfonderzoek, meditatie, en contemplatie. In een tijdperk waarin de Vedische rituelen soms als omslachtig en onbereikbaar werden gezien, boden de Upanishads een meer direct en persoonlijk pad naar spirituele groei.

Ze daagden de traditionele interpretaties van de Veda's uit en boden een alternatieve benadering van religie en spiritualiteit, één die zich meer richtte op innerlijke transformatie dan op uiterlijke rituelen.

Dit maakte ze niet alleen aantrekkelijk voor asceten en monniken, maar ook voor individuen die midden in het leven stonden en op zoek waren naar diepere betekenis en vervulling. De nadruk op concreetheid, praktische relevantie en toepasbaarheid zorgde ervoor dat de Upanishads door de eeuwen heen een invloedrijke bron van spirituele inspiratie en wijsheid zijn gebleven.