De Oorsprong van Cirkels

Hij verliet zijn huis. Niet uit verlies — maar uit keuze. De naaktslak die zijn huis vergat Er zijn slakken die een huisje dragen. En er zijn slakken die dat niet doen. De naaktslak heeft zijn schelp losgelaten. Evolutionair. Biologisch. Hij draagt geen cirkel meer op zijn rug — of wat ervan over is, zit binnenin, onzichtbaar. Niet meer als bescherming naar buiten, maar als herinnering van wat was. Hij is kwetsbaar zonder dat pantser. Week voor de buitenwereld. De zon droogt

Hij hoorde bliksem en kwam te voorschijn. De slak vormde zijn weg. De worm hoorde de bliksem Hij leeft onder de grond. In het donker. In de stilte van de aarde. Onzichtbaar voor wie boven loopt. Maar hij hoort wat boven hem gebeurt. De bliksem trekt door de lucht. De regen dringt de grond in. En de worm weet het — niet als gedachte, maar als trilling door zijn hele wezen. Dan komt hij te voorschijn. Niet vanwege nieuwsgierigheid. Niet vanwege keuze. Maar omdat de aarde hem ro

De Heketkatie kenden de pijn. Zij keken niet weg. De struisvogel en de doorn Er is een pijn die de wereld kent maar niet wil voelen. Zij wordt weggestopt. Weggekeken. Wegverklaard. De ogen in het zand — niet omdat het zand veiliger is, maar omdat kijken pijn doet. Maar de doorn blijft. Hij schrijft zich in het vlees van wie hem raakt. En wie hem niet ziet — raakt hem harder. De doorn die niet benoemd wordt is de doorn die het diepst gaat. De struisvogelhouding is geen zwakte.

De Druïde wist wat de atmosfeer weet. Drie is geen toeval. De man met de beker Hij stond vooraan. Niet om gezien te worden. Maar omdat vooraan staan de taak was die hij droeg. De Druïde trok door het ganse land met de beker in de hand. Niet als symbool van macht — als instrument van overdracht. Wat van boven komt wordt ontvangen in de beker, gezuiverd, en doorgegeven aan de grond waarop hij loopt. Hij kende de cirkels van de aarde. Hij kende het vuur van de zon. En hij kende

Noot: De electronenring van vuur, die het eerste stukje materie bijeenhoudt en vastzet in de ring van Mordor. Hiermee bedoel ik het atoom dat wordt vastgezet om structuur te bepalen, en ik gebruik Mordor om de staat van zijn waarin we beland zijn aan te duiden om de post te verduidelijken. Het vuur verschrompelt. De dwijl gaat voor. De paardekracht opent het hol. De Magie van het Hol Er was eens een man die een hol zag. Hij was schrijver en dromer. Hij zag wat anderen niet za

Zij was er voordat de wereld haar een naam gaf. En zij is er nog. Er zijn mensen die het altijd al wisten. Dat de wereld groter is dan wat zichtbaar is. Dat tussen de dingen — in de stilte, in de grens, in het donker vóór de dageraad — iets beweegt dat geen naam heeft. De ons vertelde geschiedenis noemde hen heksen. Tovenaars. Ketters. Heidenen. Elk met hun eigen tempel. Elk met hun eigen grens. De heiden vond het heilige in de aarde zelf — in elke wortel, elke steen, elke st