I — Het Stilstaan

Wanneer Het Stilstaan voelbaar wordt, verandert de wereld mee

Er was een moment — en dat moment is er nog steeds — waarin de wereld haar adem inhield.

Niet uit angst. Uit verwachting.

In dat moment zweeg het water. De bomen bewogen niet. Zelfs het licht leek te wachten op iets wat het zelf nog niet kende. Sprookjes beginnen altijd zo. Niet met een held. Niet met een strijd.

Ze beginnen met een stilte die groter is dan haar eigen omvang. Die stilte is geen leegte. Ze is vol. Vol van wat nog niet geboren is maar al klopt — als een hart onder de grond, diep in de wortel van een boom die nog niemand heeft gezien.

Voel je haar soms? Die stilte?

Dan weet je dat er iets onderweg is.

“Op een moment waarop Het Stilstaan je laat zien wat er allemaal mogelijk is, verandert er iets in jou — iets waarin het leven zelf van richting verandert.”