Dansend je waarheid dragen

Het verhaal van de eenzaamheid en de speling van de natuur. In de natuur wordt de dans van opwinding en geboorte van iets nieuws gedaan. Deze dans laat zien dat er geen strijd tot vernieuwing hoeft te zijn in de aanwezigheid van een ander. De dans onder dieren en vooral een pauw laat dit zien. De enige echte strijd die hij levert, is de strijd van eenzaamheid om aan een partner te komen. Maar de dans veronderstelt de vreugde en het begin met het nieuwe pad en andere nieuwe paden voor zijn nazaten.

Bij de mens wordt gestreden in onwetendheid, door angst en falen. Bij dieren is dit de strijd voor hun voortbestaan en het voortbestaan van hun soort. Dus de dans is de dans van liefde en geborgenheid, met de ander die er op dat moment voor je is. Dit is het natuurlijke spel dat gespeeld wordt. Geen bedreiging van faalangst of afwijzing of van onzekerheden door afwijzing of wat dan ook vast in het lichaam opgeslagen.

Dus de dans maakt vrij en onbevangen en brengt je naar de waarheid van jezelf en die van de ander en de waarheid van de ander zelf. De dans laat zien hoe mooi je bent en wie je bent in essentie. Het is de dans van bij elkaar komen en nestelen. Het is de dans van gezien worden en kunnen zien. Het is het spel van de natuurlijke ritmes. Het is de dans van de jaargetijden in bijeenkomsten, rituelen, muziek en de dans van eren en dankbaarheid. De dieren doen het en vele groepen en stammen doen het nog steeds. En zelfs alleenstaanden doen deze dans om te zijn wie ze zijn en voor het geheel van alles wat is.

Wanneer je de waarheid wil dragen en zien, en deel zijn van het geheel, de liefde van het zelf is dan mogelijk door deze dans en dit dansen. Het laat zien dat alleen zijn niet hoeft te betekenen dat je eenzaam bent.