De helende stem van het innerlijk kind

Hoor, luister en zie wat er binnenkomt, de stem die zegt: ik ben hier en ik dien me aan. Ik ben degene die nog niet gehoord en gezien is.

De vraag is niet of je alleen maar naar me luistert, maar ook dat je me hoort en liefhebt. Ik ben hier om voor je te zorgen, al ben ik nog zo klein en kwetsbaar. Je kunt me zien vanuit jouw schaduwen van pijn en verdriet. Ik kan niet om je heen en jij kan niet om mij heen.

Ja, je kunt me negeren, maar ik blijf bij je, en net zolang totdat je me ziet. Ik was er voor jou en ik ben nu met jou. Ik ben de stem die mag helen en mag delen. En dat doe ik al voordat er een herinnering was en voordat er een herinnering mag komen.

Kijk naar mij, hier zit ik dan onschuldig en klein, gevormd door het zijn. Het zijn van sferen en het zijn van gedachten. Ik ben klein en eigenlijk heel groot. Ik ben onbewust en wel degelijk heel bewust. Ik zie jou, maar jij ziet mij vaak niet.

Daarom zie het lied dat naar mij toe leidt. Het is de roep van een kraai of van een parkiet of van iets wat je niet ziet, maar stilletjes hoort. Ik ben je heelmeester in het klein. In je emoties en verdriet. En zodra je me ziet, maar dan ook echt ziet, dan zingen we samen het helende lied van verdriet.

En dan zal er vreugde komen in alle bomen en zal je de vogels horen zingen in een refrein van heling en welzijn.

Het hoogste lied is niet het schreeuwen van onderdrukt verdriet, maar het luisteren naar jouw eigen lied. Het lied van de heelmeester diep in jou besloten kan door overdracht van jou zijn worden ontsloten.